Rejestry rozproszone (ang. Distributed Ledger Technology – DLT) to technologia umożliwiająca prowadzenie wspólnej, współdzielonej bazy danych, której kopie są przechowywane równocześnie na wielu komputerach uczestniczących w sieci. W odróżnieniu od tradycyjnych systemów, gdzie za gromadzenie i aktualizowanie danych odpowiada jedna centralna instytucja, w przypadku rejestrów rozproszonych informacje są zapisywane i weryfikowane przez wielu uczestników.
Najbardziej znaną formą rejestru rozproszonego jest blockchain, kojarzony głównie z rynkiem kryptowalut. Warto jednak podkreślić, że blockchain to nie tylko kryptoaktywa. Technologia ta budzi duże zainteresowanie zarówno biznesu, jak i administracji publicznej. Może znaleźć zastosowanie m.in. w prowadzeniu rejestrów własności, śledzeniu łańcuchów dostaw, zarządzaniu dokumentami elektronicznymi, obsłudze transakcji finansowych czy budowie systemów tożsamości cyfrowej.
Najważniejszą cechą tej technologii jest zapewnienie wysokiego poziomu wiarygodności danych dzięki wykorzystaniu kryptografii oraz tzw. smart kontraktów. Każda nowa informacja trafiająca do rejestru jest potwierdzana zgodnie z ustalonymi regułami, a następnie zapisywana w sposób uniemożliwiający jej...