Akademia Parkietu
Nie istnieje jeden uniwersalny wzór polityki AI – każdy dokument wymaga dostosowania do stosowanych narzędzi, dojrzałości AI organizacji, specyfiki branży, charakteru działalności i struktury organizacyjnej. Nie wszystkie omówione poniżej elementy muszą znaleźć się w każdej polityce; w mniejszym podmiocie może ona przybrać formę zwięzłego one-pagera. Niezależnie od objętości dokument powinien wykraczać poza katalog zakazów – wyjaśniać ryzyka i dostarczać praktycznych wskazówek. Poniższe uwagi dotyczą organizacji korzystających z gotowych narzędzi AI, takich jak ChatGPT, Claude czy Microsoft Copilot. Podmioty tworzące własne systemy AI potrzebują znacznie szerszej regulacji.
Cel i adresaci polityki AI
Punktem wyjścia jest określenie celu polityki – adresaci powinni od pierwszych zdań rozumieć, po co wprowadzane są regulacje. Polityka AI nie zastępuje przepisów prawa, lecz wspiera ich przestrzeganie w kontekście korzystania ze sztucznej inteligencji, minimalizując ryzyka prawne, finansowe i reputacyjne. Z celem ściśle wiąże się zakres podmiotowy: polityka powinna obejmować każdego, kto w ramach pracy dla organizacji może sięgnąć po AI – pracowników, współpracowników, stażystów, członków zarządu i podwykonawców.
7
Biała lista oraz zasady korzystania z narzędzi AI...